De Hand van God de Allerhoogste

Ik bevond mij in een, voor mij, lastige situatie: alles leek tegen te zitten, er werd zoveel aan me getrokken dat ik mijn eigen hart niet meer kon voelen, en ook bijna geen verbinding meer kon leggen met mijn Twin, ik voelde me moe, en wilde mijn gedachten op een rijtje zetten, mijn hoofd draaide overuren, en mijn lichaam was letterlijk misselijk. Er zat maar één ding op voor me, om te doen, ik ging liggen in meditatie, vervolgens gebeurde het: Ik ging omhoog. Eerst kwam ik langs de Demiurg, de valse God, waar ik al eens eerder was geweest, en die stelde me toentertijd allemaal vragen die nergens toe dienden. Ik liet hem en ging verder, mijn hart wilde naar God, de Allerhoogste, ook hier was ik al eerder geweest: ik kreeg tijdens een sjamanistische sessie die ik gaf, een visioen waarin de hemelpoorten voor me open draaiden, en ik zo (zonder sleutel en tot mijn stomme verbazing) naar binnen kon... De deuren waren hoog en lichtblauw, een kleur pastel blauw die ik niet met woorden verder omschrijven kan, zo sereen, in balans en vredig.

Overigens, in een andere droom, was ik daar al eens eerder geweest, en had daar een confrontatie gehad met een in het rood geklede figuur die ik maar al te goed ken, iemand die het vrouwelijk principe geen warm hart toedraagt en er is hem alles aan gelegen, om dit vrouwelijk principe letterlijk ‘onder het vloerkleed te vegen’. De confrontatie liep op dat moment goed af, en deze figuur kon op een rustig plekje even gaan nadenken. Naderhand heb ik hem nog meerdere malen ontmoet, waarover in een andere blog meer.

Ik liep in een witte jurk, naar een grote zaal toe, die ik ‘het Hof’ noem, en kwam eerst langs veel mensen die met elkaar aan het debatteren waren. Er zat een grote gedaante op een troon aan het hoofd van de zaal, hij bekeek glimlachend de mensen. Ik keek ernaar, en observeerde hen. Toch had ik maar één doel: naar die man aan het hoofd van de zaal toegaan en bij hem zijn.

Hij lachte naar me, en vroeg of ik naast hem wilde gaan zitten, aan de rechterkant van hem, op een stoel. Ik ging zitten, en kon het niet laten: ik omhelsde hem, hij drukte zijn voorhoofd tegen het mijne, en zijn wang tegen mijn wang. Ik wilde niets liever dan tegen hem aankruipen. Heerlijk warm en vertrouwd.

Toen ‘vertelde’ ik hem (telepathisch) waarvoor ik gekomen was, en waar ik tegen aan liep. Hij glimlachte naar me, en liet me iets zien. Ogenblikkelijk begreep ik dat het een kwestie van perspectief was , alles was onder controle, onder zijn controle. Ik keek hem weer, begrijpend aan, hij glimlachte slechts….

Langzaam gleed ik weer terug naar het hier en nu, ik opende mijn ogen, en zag dat ik keek naar een schilderij wat ooit iemand voor me gemaakt had: mijn hogere zelf. Verbeelde ik het me nu, of zag ik zijn gezicht in het schilderij?

Ik werd op dat moment geroepen en de dagelijkse gang van zaken nam zijn keer, en ik deed wat ik te doen had.

Later die dag, besefte ik ineens dat ik een boodschap had meegekregen. Die luidt als volgt:

De kracht van het geheel kan tot macht leiden in de hand van diegene die op de macht over de wereld uit is en tot kracht van diegene die tot in de diepste vezels van zijn of haar bestaan bereid is om het geheel van de werelden te dienen, hoe zwaar deze missie ook is.

Service to others instead of service to self.

Het leven zelf zal het openbaren, omdat het leven zelf geleid wordt door de Allerhoogste. Degeen die dit schuwt, of die andersgezind is, ervaart slechts leegte in plaats van Leven in al haar volheid en overvloed.

Verlangen naar meer is gebaseerd op het besef van die leegte.

Besef van overvloed is gebaseerd op vertrouwen in Al dat Is.

De Hand van Al dat Is, is tastbaar in het Leven, als ware het de blauwdruk van Leven gemanifesteerd in besef en vertrouwen in Leven en de reflectie daarvan.

Dit te herkennen en te erkennen, is onderdeel van de levensreis: de stappen die je zet, zijn te leren, en vormen onderdeel van je bestaan.

Het lijken wellicht woorden waarvan je denkt: natuurlijk, logisch!

Echter, denk er eens over na… Hoe voelt en is dit voor jou?

Isis Verhagen

© Isis Verhagen Tempel in de Orde van de Witte Roos Niets uit deze uitgave mag gedupliceerd of verspreid worden zonder toestemming van de auteur. All Rights Reserved

Terug naar overzicht

Bekijk ook

Website laten maken door Modual.