Pinksteren, net even anders

Een alternatief op Pinksteren

(Zaterdag 19 mei 2018 kwam ik deze tekst van een bevriende collega tegen, na overleg en toestemming heb ik deze tekst, o.v.v. haar naam en copyright, geplaatst, tezamen met mijn reactie….)

Oorspronkelijke tekst van Cormael

Wish you a plentiful Harvest

Originally Pentecost has a total different meaning compared to what the Christians eventually made of it. The original name is Shavuout and was all about ‘The First Fruits of God’s Harvest’.

Sharing a part of your autumn-wheat ‘with the poor and the stranger’ and offer some of it in the temple, fifty days after Passover.

As described in Leviticus 23: 10-22 there is also a lot of ritualism of it of course. As I don’t have anything with organized religion, with all due respect, I still feel the significance of this feast, because it is ancient and it makes sense that you share some of your harvest with guests and the poor.

Plus bringing in a plentiful harvest still is, in whatever form, a reason for celebration after all.

So, what is my reason for celebrating: I celebrate the good in the people and send a wish to the Cosmos for Universal Peace.

© Cormael 2018/19/05, www.cormael.com

Mijn vrije vertaling van deze tekst:

Oorspronkelijk had Pinksteren een heel andere betekenis dan wat de christenen ervan gemaakt hebben. De originele naam is Shavuout en had helemaal betrekking op de eerste vruchten van Gods oogst. Het delen van een gedeelte van je geoogste herfsttarwe met de armen en de vreemdeling plus een gedeelte ervan te offeren in de tempel, 50 dagen na Pesach.

Zoals beschreven in Leviticus 23: 10-22, is er natuurlijk sprake van een heleboel rituelen.

Alhoewel ik niks heb met georganiseerde religie, met alle respect, kan ik wél de significantie van dit feest voelen, gezien dat het gebruik oud is en ook dat het logisch is, dat je iets deelt van je oogst met gasten en armen.

Daarbij komt: een goede oogst binnenhalen is, in welke vorm dan ook, een reden voor een felicitatie en het vieren ervan waard.

Dus wat is mijn reden voor feest vieren? Ik eer het goede in mensen en stuur een wens naar de kosmos voor universele vrede.

Mijn reactie erop

Als eerste wil ik hierover kwijt dat deze vertaling van Pinksteren veel toegankelijker is dan de Christelijke uitleg van vlammen boven op het hoofd van de apostelen, inderdaad, alleen de apostelen. Het gewone volk deed daar niet aan mee. Oftewel deelde niet mee in spirit.

Daar waren ze niet toe in staat, was het idee, wel werd ze opgelegd om het te móeten kunnen. Via de apostelen oftewel de priesters, die daarvoor in de plaats waren gekomen.

De beginselen van de eerste kerk, ná de stroming waarin Yeshua de verhalen vertelde over de verschillende beginselen, de RK-kerk werden opgetekend in een vertekend en vele malen vertaald (echter niet direct vanuit het Aramees, de taal van Yeshua) wereldboek: de bijbel….

Ik herinner me nóg de plaatjes die ik op zondagsschool in m’n catechese schrift moest plakken: waaronder de vlammen op de hoofden van de apostelen.

Een absoluut effectieve visuele leermethode voor jonge, visueel ingestelde kinderen. Beproefde leermethode ook. Deze werd al toegepast in de middeleeuwen, waar het ongeletterde klootjesvolk zich mocht vermaken met de plaatjes aan de muur van de kerk… Lezen konden ze toch niet, Latijn verstonden ze ook niet. De boodschap van de priester moest wel overkomen. Kosten noch moeite werden gespaard om hele kerken vol te kalken met opvoedkundige plaatjes. Kosten die moesten worden opgebracht door de onderdanen van de kerk (het volk). Elke blik die iemand eraan besteedde, ging gepaard met donder en bliksem vanaf de preekstoel. Reken maar van yes dat dit in het visuele cortex geheugen gegrift werd en gestaag doorsijpelde naar en in andere bewustzijnslagen waaronder het collectieve.

Nu snap ik best dat met vlammen de heilige geest oftewel spirit bedoeld werd. Het heikele punt is echter dat het weer gekoppeld werd aan de suprematie van de priesters/apostelen. Het hele principe van delen van spirit/heilige geest, het indalen in corpus met als bedoeling een levend lichaam te worden en zijn, werd onbegrijpelijk, niet te vatten of vast te grijpen en daarmee te verinnerlijken met als doel in woord en daden te uiten en wederom te delen, onmogelijk gemaakt, niet toegankelijk. Het verhaal bleef een mythe, de ware Spirit werd gemystificeerd en kwam ergens, of, liever gezegd, nergens terecht en verdween in een wolkje dat door de wind weggeblazen werd, vergelijkende wijze gesproken….

Ergens relateerde het aan datgene wat in het spirituele bewustzijn leefde - voor mensen - het waardevolle en zingevende collectieve geheugen en bewustzijn en gecombineerd met de gecreëerde verwarring werd het tevens ontoegankelijk voor herkenning en toepassing ervan in het dagelijkse leven en bewustzijn.

Prettige Pinksteren

© www.tempelindeordevandewitteroos.nl Isis Verhagen, 20 mei 2018

Terug naar overzicht

Bekijk ook

Website laten maken door Modual.